VIGINTITRIUMVIRALE Synedrium


VIGINTITRIUMVIRALE Synedrium
VIGINTITRIUMVIRALE Synedrium
unum ex tribus erat Hebraeorum Synedriis, ut Septuagintauniusvirali seu Magnô inferius, sic Trium virali celebrius. Constituebantur ea in singulis Urbibus, quibus incolae (Patres familiâs nempe) centum viginti: quem numerum sic colligit Gemara Babylonia ad tit. Sanhedr. c. 1. fol. 17. 2. Qualisnam heic eiusmodi numeri usus? Viginti tres, qui faciant Synedrium minus et tres Ordines vigintitriumvirale,s sic fiunt 92. Et decem, qui domui Synagogae vacent, sic fiunt 102. et 2. Scribae, et 2. Inspectores seu Lictores, et 2. Litigatores, et 2. Testes, et a. ut Testes falsarii, et 2, qui eos convincere possint. Ecce centum et quatuordecim. Receptum etiam est, Urbem qualemcumque, cui deessent hae decem res,
Habitationem habere illicitum fuisse Discipulo Sapientis, Synedrium Iudicum, Lictores et poenarum ministri, Arca eleemosynae, a duobus collectae et a tribus erogandie et Domus Synagogae (Proseucha publica) Domus ad lavandum, Latrina, Medicus, Chirurgus, Libellarius, Lanto, Paedagogus. Quem locum etudite explicat Ioh. Seldenus, de Synedriis Veter. Hebr. l. 2. c. 5. §. 4. e quo etiam id colligitur, licet 520. incolae essent, non tamen Synedrio Vigintitriumvirali fuisse locum in Urbe, cui 10. illae res deessent. Imo Maimonides in ad tit. Sanhedrin. c. 1. §. 5. In urbe, cui deessent Bini Sapientes illustriores, quorum alter potis esset docere et sententiam pronuntiare in Lege universa, alter satis sciens esset ad audiendum interrogandumque, non fuisse collocata Synedria Vigintitriumviralia, tametsi in ea essent mille Israelitae, scribit. Idem, numeri praefati, iuxta Veter. doctrinam Talmudicam, hanc affert rationem Ibid. Undenam factum est, quaerens, ut non constitueretur Synedrium (Vigintitrium vitale) nisi in Urbe, cui essent incolae 120? Ideo, quod Synedrium debet esse vigintitrium, quibus accedere debebant tres ordines, quorum numerus 69. et decem qui Sacrae Synagogae vacarent, et duo Scribae et duo Lictores, et duo Litigatores et duo Testes, et duo qui possent esse Falsarii et duo, qui hosce possent convincere et duo Eleemosynae collectores, praeter unum insuper, qui cum eis eam erogaret et Medicus et Chirurgus et Libellarus et Paedagogus. Ubi tertius ille in re Eleemosynaria pro aliquo ex reliquis, qui binis Collectoribus assumptus officium illud iuxta morem erogandi praestare posset, sumendus videtur, quo sic numerus 120. exacte prodeat. Ut autem in Synedrio Magno, ad exemplum illius, quod sub Mose primo habitum, Princeps erat seu Praeses; quem Nasi vocitabant, ita etiam in Vigintitriumvirali semper erat, qui simili frueretur dignitate; Rosch, quoque seu Caput dictus: a quo proxima dignitas erat Patris Synedrii seu Principis secundi. Similiter, in considendi ritu, Vigintitriumvirale Magnum aemulabatur: sic, ut semicirculum efficiendo, Princeps et Pater, in medio sederent, reliqui a dextris et sinistris iuxta dignitates suas; Scribae vero bini ad utrumque semicriculi cornu adstarent. Porro, coram Synedris tres ordines Discipulorum Sapientum, singuli ex viginti tribus viris constantes, collocabantur: quorum usus erat non modo in eo, ut inde sic, in Iudicii capitalis dissensu, adsciscerentur Vigintriumviralium Synedris ex iis, si res postularet, plures etiam usque ad numerum 71. verum etiam, ut Synedrorum demortuorum loca inde supplerentur. Ex utrisque autem, tum Ordinibus illis, tum Synedris, cooptabantur ac surrogabantur Collegae Synedrii M. hôc modô: E Synedrio Vigintitrium virali ad atrum Templi posito, velut e promptuario, unde M. Synedrium ritu ordinatiô supplendum esset, successores evocabantur. E minoribus vero per urbes et Provincias Synedriis, viri egregii in Synedrium illud alterum Hierosolymis, ad montem Templi collocatum, evocabantur, demortuis scil. aut semotis
Collegis: illinc, ut successores, in Synedrium, quod ad atrium Templi, evehendi. Quô factum, ut spectatissimi quique multôque rerum Forensium usu eminentissimi in Synedrium Magnum asciscerentur, etc. Iudicia synedriorum Vigintitriumviralium, tum pecuniaria fuêre et Civilia, tum capitalia et Criminalia omnigena, nisi quae inter casus Synedrio M. reservatos reperta. Eodem iudicia pertinebant, quibus bestiis, velut etiam delinquentibus, mors ex Lege inferenda erat. Levit. c. 20. v. 15. et 16. Item Exodi c. 21. v. 29. sic tamen, ut inde ad Synedrium Magnum provocatio daretur. Neque vero Synedrio solum Magno, sed et Vigintitriumvivali, imo et Triumvirali, ita suberat, cum aliis, Pontifex Maximus, ut inius, pro imperii in eis ac iurisdictionis discrimine, vocati posset iudicarique: Imo nec ipse Rex immunis, cuius iudicia civilia peragenda fuisse apud Vigintitriumviros, legimus in Gemara Hierosolym. quin et flagris ibi Regem obnoxium, tradunt Doctores: quem admodum et Pontificem M. cui tamen, ob singularem erga eum reverentiam et ne in ius vocatus functioni sacrae nimium forte deesset, per Procuratorem, Hicrosolymitane Enteler seu Entoler dictum, nes suas agere permissum erat. Eorum tandem, qui in Syneditum, uti Magnum, ita et Vigintitriumvirale, cooptandi erant, Natales quod attinet, debuêre esse sanguine purô, sive Sacerdotes, sive Levitae, sive e reliquis, qui generali nomine Israelitarum venire solebant; exclusis Proselytis etiam Iustitiae, nedum Domicilii, Mamzeribus, profanis, Libertinis, Servis ac universis horum alicuius sanguine inquinatis; qua de re, ut et plura de Synedriis Hebraeorum, vide apud praefarum Seldenum, opere cit. l. 2. passim, inprimis c. 5. §. 2, 3, 4. c. 6. §. 1, 2. c. 8. §. 1, 2, 3. c. 9. §. 1. etc.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.